Gdzie to siódme morze - Maryla Rodowicz
Świat mój pewnie najmniejszy,
świat mój pewnie najwiekszy.
Ã…Å¡wiat, co zmieni3 sie w po?ar,
biegne ugasia w morzach,
biegne ugasia w morzach.
W morze biegne p3onÄ…ca,
świat sie we mnie zapali3,
biegne naprzeciw fali.
Pierwsze morze dzieciece,
pe3ne 3ódek z papieru,
którym nie sta3o jeszcze
kapitanów, ni sterów.
Drugie morze zach3anne,
zatapia bez powodu.
Po trzecim mew gromady
wiodÄ… statki do lÄ…du.
A gdzie to siódme morze,
jaki jest za nim lÄ…d?
Czy to daleko, czy to daleko,
czy to daleko stÄ…d?
Czy to daleko, czy to daleko,
czy to daleko stÄ…d?
Czwarte, tysiąc okretów,
a? do nieba ko3ysze.
PiÄ…te, tysiÄ…ce muszli
opowiada nam cisze.
Nad brzegami szóstego
wielka burza doko3a.
Nad brzegami szóstego
stoje, stoje i wo3am.
A gdzie to siódme morze,
jaki jest za nim lÄ…d?
Czy to daleko, czy to daleko,
czy to daleko stÄ…d?
Czy to daleko, czy to daleko,
czy to daleko stÄ…d?
Zanim na moim niebie
wzejdzie s3once najczystsze,
morzu opowiem siebie,
morzu siebie wykrzycze.
Biegne do morza, biegne,
a gdy morze dogonie,
to przed morzem uklekne,
to sie morzu pok3onie.
A gdzie to siódme morze,
jaki jest za nim lÄ…d?
Czy to daleko, czy to daleko,
zzy to daleko stÄ…d?
Czy to daleko, czy to daleko,
czy to daleko stÄ…d?
Czy to daleko, czy to daleko,
czy to daleko stÄ…d?